Zoeken

Newsflash: het leven is geen wedstrijd

De "ratrace".

Daar valt veel over te zeggen, over dat begrip.

Dat het een beetje uitgehold is, bijvoorbeeld. We gebruiken de term zo vaak dat het soms wel lijkt alsof je goed bezig bent, als jij begripvol knikt wanneer het erover gaat. "Jaja, de ratrace, die kennen we allemaal he!"

Want ja, wat anders? Erbij staan kijken?



Misschien moet ik eerst even stilstaan bij het woord zelf, ratrace. Denk aan de rat die maar blijft hollen in zo'n molentje, maar nergens geraakt. De term ‘ratrace’ wordt gebruikt om aan te duiden dat nog harder werken en presteren jou op termijn eigenlijk niets oplevert.


Het is een race die nooit gewonnen kan worden.


Lees dat nog eens.


Hoe komt het dan dat wij allemaal meedoen? Dat het soms echt voelt alsof je geen keuze hebt?

Veel heeft te maken met gedachten, al dan niet onbewust, die ons vanalles wijsmaken.

Bijvoorbeeld:

  • Je bent bang dat mensen zullen denken dat je lui bent.

  • Je wil 'erbij horen'.

  • Je wil leuk gevonden of graag gezien worden.

  • Je doet dingen omdat je denkt dat die van jou verwacht worden.

  • Je hebt geleerd dat bepaalde zaken nu eenmaal belangrijk zijn, belangrijker dan andere.

  • Je wil bewijzen dat je iets kan, aan jezelf of anderen.

Vaak zijn deze gedachten - en bijgevolg je gedrag - aangeleerd, door jezelf of door anderen. Je brein associeert, maakt conclusies, doet aannames,... Maar deze zijn zeker niet altijd juist!


Wat als je je losmaakt van deze gedachten? Dat je beseft en erkent dat deze gedachten er zijn, maar dat je ze kritisch en objectief benadert. Challenge them! Waarom denk jij dat? En klopt dat wel? Is het een veralgemening? Een foute aanname? Een verkeerde conclusie?


Denk dan misschien hier eens aan:

  • Wat anderen denken, is hun zaak. Het zegt niets over mij, mijn leven, mijn werk.

  • Als ik het gevoel hebt dat ik gefaald heb, waar komt dat dan vandaag? Klopt het wel? Of is het louter mijn (al dan niet verkeerde) perceptie?

  • Ook al voelt het soms niet zo, ik ben genoeg. Ik mag gewoon mezelf zijn.

  • Mijn gedachten of gedrag zijn misschien aangeleerd zonder dat ik dat zelf wil. Ik kan ervoor kiezen om andere gedachtes en gedrag aan te leren. Ik heb de keuze.

Samengevat:

Word je meer bewust van de ratrace, de momenten waarop je denkt "aaaargh" en stel je oprecht de vraag: wat maakt dat ik dit doe? Is dat om een goede reden? Ben ik mezelf? Kies ik hier wel echt voor?

Daag jezelf uit. Stel jezelf in vraag, met mildheid voor jezelf.


Maar om terug te keren naar die ratrace, die wedstrijd die niet te winnen valt.

Laat ik het even concreet maken.


Je bent eigenlijk al wat te laat, maar je 'moet' snel nog ergens stoppen voor wat verse bloemen voor op tafel. Morgen komt je schoonmoeder op bezoek.

Vraagje: Ben je een betere 'huisvrouw' als er altijd verse bloemen op tafel staan? Of heeft jouw brein jou dat wijsgemaakt omdat je schoonmoeder eens op bezoek kwam met een boeket bloemen en de woorden 'ik dacht, dit huis kan wel eens een bloemetje gebruiken'? Zeggen die verse bloemen iets over jouw capaciteiten als echtgenote, mama, gezinsmanager?


Je staat in de keuken cupcakes te bakken, want morgen trakteert je dochter voor haar verjaardag op school en haar vriendinnetje had zo'n lekkere zelfgemaakte wafels mee. Je bakt eigenlijk niet graag, laat staan dat je weet hoe je dat glazuur netjes moet krijgen. De wasmachine piept maar die 'moet' wachten. En de kinderen ook, dit 'moet' eerst even af.

Vraagje: Ben je een betere mama als je je staat uit te sloven in de keuken voor een verjaardagstraktatie op school terwijl jij daar eigenlijk geen zin in hebt? Gaat jouw dochter op school een leukere dag hebben met zelfgemaakte cupcakes dan met zelfgekochte? Zeggen zelfgemaakte cupcakes iets over jouw capaciteiten als mama of over jouw liefde voor jouw kinderen?


Je bent nu een paar weken actief in een nieuwe job. De collega's uit jouw team houden er een wat andere werkritme op na dan jij: ze starten later, maar werken ook langer door. Je vond het zo vervelend om altijd als eerste je computer af te sluiten, dat je je werkritme dan maar wat hebt afgestemd op dat van hen. Het resultaat is dat het elke avond een race tegen de klok is om op tijd aan de schoolpoort te staan. Maar nu ben je tenminste niet meer "die die altijd als eerste vertrekt".

Vraagje: Ben je een betere werknemer als je langer op kantoor zit, terwijl dat eigenlijk de avondspits moeilijker maakt? Gaan je resultaten beter zijn en gaat je werkplezier toenemen? Gaan je collega's of je baas je meer waarderen?


Zeg, die ratrace he?

Wie is eigenlijk jouw tegenstander?

Je buur, je vriendin, je broer, je man, je ouders, je kinderen, de schooldirecteur, jouw collega?


Niks van.

Jij loopt die race alleen.

Het is een wedstrijd met maar vooral tegen jezelf. Eentje die je niet kan winnen.


En er is maar één iemand die de wedstrijd kan annuleren. Die kan zeggen: "Weet je, dat racen naar overal en nergens, laat ik dat gewoon maar niet meer doen. Ik word er alleen maar moe van. Laat ik misschien gewoon wandelen." (ik weet het, we zijn allemaal uitgewandeld, maar je snapt het wel ;-)).


Ik laat mijn hartslag zakken, mijn ademhaling vertragen.

Ik kijk rond mij in plaats van zo ver mogelijk voor mij, naar de eindmeet die er nooit komt.

Ik geniet van het uitzicht en de rust.

Als ik het nodig vind, zet ik wel een sprintje.

Ik kies wat ik wel en niet doe.

Ik kan mezelf zijn.

Ik ben genoeg zoals ik ben.

Vind je het moeilijk om die bewustwording te ervaren? Om stil te staan in het dagelijks leven?

Meditatie kan helpen! Je traint je geest om rustiger te worden, gedachten te laten komen en gaan, meer te ZIJN ipv te DOEN.

Via mijn e-mail programma ZEVEN DAGEN ZWEVEN maak je kennis met geleide meditaties. De ideale manier om te beginnen met mediteren, maar even zinvol voor ervaren mediteerders. Zeven dagen lang krijg je een geleide meditatie in je mailbox met bijhorend reflectieboekje.

Hier vind je meer informatie en kan je inschrijven.