Zoeken

De start van mijn reis als mama: mijn eerste zwangerschap en mijn persoonlijke tips voor jou

31 december 2012.


Ik ben een dikke (pun intended) 6 maanden zwanger en we nemen even wat foto's in onze feestkledij alvorens we bij vrienden oudejaar vieren.

(Weet je nog, oudejaar vieren met vrienden? Dat waren tijden he!)

TIP: neem foto's van je buik! Neem daar tijd voor, je zal er geen spijt van hebben!



Hoewel ik die zwangerschap eigenlijk niet zo geweldig vind als iedereen vaak laat uitschijnen, geniet ik er wel van, van dat groeiende leven in mijn buik. Ik bezit nog een heerlijke onbezorgdheid die helaas niet lang meer zal duren, maar dat besef ik gelukkig nog niet.

TIP: geniet van die onbezorgdheid, als je die hebt. Wentel je er maar even in, dat mag!


Ben ik mij voldoende bewust van wat een mirakel dit is? Waarschijnlijk niet. We begonnen aan dit avontuur omdat het goed voelde, omdat we ons klaar voelden voor die stap. Ondoordacht wil ik het niet noemen, maar we vinden het spannend om het gewoon allemaal op ons af te laten komen. Go with the flow is onze strategie.

Ik vorm mij een beeld van een bevalling en het daarop volgende prille moederschap op basis van wat ik hoor en zie in mijn omgeving en op basis van één of andere 'zwangerschapsbijbel' en wat prenatale lessen in het ziekenhuis. Ik verdiep mij in babyspullen en geniet van het kopen van de eerste kleertjes. Veel verder ga ik niet. Opnieuw denk ik: go with the flow. Als zovele vrouwen voor mij dit klaarspeelden, dan kan ik dat ook!

TIP: je moet het natuurlijk ergens wel een beetje op je laten afkomen, want je hebt zeker niet over alles controle als het gaat over zwangerschap en bevallen. Maar 1 gouden tip: informeer je en bereid je voor. Ook al hoor je misschien dingen die je niet zo graag hoort. Hoe realistischer het beeld dat je je vormt, hoe minder groot de shock wanneer de realiteit afwijkt van je droombeeld. En hoe meer je je opties kent, hoe beter je op de weg die volgt aan het stuur kan blijven zitten.


Ik sta te weinig stil, neem te weinig tijd, al is het maar om even rustig te ademen. Maar waarom zou ik ook? Ik voel daar weinig nood aan, al ben ik wel constant moe (die fameuze energieboost die ze jou beloven in het tweede trimester? Nope!). Ik ken de taal van mijn lichaam nog onvoldoende. Jammer, want het wil mij veel vertellen.

TIP: luister naar je lichaam! Het heeft ALTIJD gelijk. Punt.

Oh, en: elk lichaam is anders. Elke zwangerschap is anders. Stop met vergelijken.



Twee weken na het nemen van deze foto's, verandert alles, al had ik dat toen nog niet helemaal door. Pijnlijke harde buiken deden me op een extra controle gaan bij de gynaecoloog, waar werd vastgesteld dat ik niet alleen te veel harde buiken, maar ook een serieus verhoogde bloeddruk had. Dat wijst op een mogelijks nakende zwangerschapsvergiftiging, maar dat wist ik toen niet. Verdict: direct thuis van het werk, rusten en bloeddrukverlagers nemen. Ikzelf was niet erg gealarmeerd. Vervelend en niet zoals ik het mij had voorgesteld, maar ergens was ik ook wel blij met de extra rust en maakte ik mij geen zorgen over het vervolg. De gynaecoloog had mij niet gesproken over de verhoogde kans op zwangerschapsvergiftiging en daar ben ik eigenlijk wel dankbaar voor. Het zorgde ervoor dat ik die laatste weken niet al piekerend en angstig doorbracht, maar op het gemakje en verder zoals ik het deed tot dan: go with the flow...


Acht jaar geleden is het intussen, mijn eerste zwangerschap.

Zelfstandige vroedvrouwen waren nog lang niet ingeburgerd, ik kende niemand die daar beroep op deed. Het woord geboorteplan, daar had ook nog niemand van gehoord. Thuisbevallingen waren voor 'geitewollensokkers'.De roze wolk was de standaard en die begon van zodra de zwangerschapstest positief was. Klagen was niet aan de orde want je moest blij zijn met je buik en je baby.


Nog maar acht jaar geleden, maar op sommige vlakken voelt het als de middeleeuwen. De verlichting kwam gelukkig niet veel later, maar net te laat voor mij.

TIP: neem een zelfstandige vroedvrouw onder de arm. Bekijk wat een doula voor jou kan betekenen. Maak een geboorteplan op. Stel vragen aan de mama's in je omgeving. Graaf dieper dan de roze wolken die je op het eerste zicht lijkt te zien. Communiceer met je zorgteam over je wensen. Lees je in over het vierde trimester, de taal en de noden van je pasgeboren baby.


ELKE vrouw beleeft haar zwangerschap anders. Mijn persoonlijke tips zijn ab-so-luut niet de enige waarheid. Ik weet maar al te goed wat die bakken ongevraagd advies kunnen doen met een aanstaande mama (lees: heel onzeker maken). Daarom...

MIJN BELANGRIJKSTE TIP: doe vooral wat goed voelt voor jou.

Blijf dicht bij jezelf.

Probeer te filteren wat jouw gevoel is (versus de gevoelens of meningen van anderen).

Wees bewust.

Adem.

Sta stil.

Voel.

Blijf jezelf.

Je doet het goed. Jij kan dit. Punt.



PS: net zelf mama geworden of verwacht je binnenkort een kindje? Dan is mijn online programma 'Je draagkracht als mama vergroten' misschien iets voor jou! Neem zeker een kijkje want nog tot 14/2/2020 kan je inschrijven aan early bird-tarief!


nog een PS: deel 2 van mijn reis, mijn bevalling a.k.a. De Grote Shock (met hoofdletters, ja), volgt in mijn volgende blog. Stay tuned!